

Dag 1
Na een lange tijd van leren, zwoegen, stressen, enzovoort was de dag eindelijk daar: met Lingua naar Polen, hoera! Het wondermooie Krakow lag op ons te wachten.
Om kwart na 7 stond iedereen (behalve Michiel) keurig te wachten in het station. Na wat meer informatie en de fantastische boekjes uit te delen, konden we
eindelijk vertrekken richting perron. We konden alles rustig aan doen. We moesten toch op de trein blijven zitten tot de laatste halte, dus geen stress bij het
uitstappen! Hoera! De overstap van trein naar bus, en van bus naar vliegtuig, verliep vlot. Na anderhalf uurtje vliegen waren we dan eindelijk in Polen, wel in
Katowice, waar het echt zeer lelijk is trouwens. Nog twee uurtjes in een stinkend, misselijkmakend busje, en we stopten vlak voor ons hostel, in het midden van
het historisch centrum van Krakow.
Het hostel zag er echt groovy uit, helemaal in hippie-stijl, flower power alom! De kamers werden vlot verdeeld, iedereen zette zijn bagage waar die moest staan
en we konden allemaal samen gaan eten op kosten van Lingua. Het restaurant dat we gekozen hadden was net genomineerd voor een Michelin-ster, en dat zagen/proefden
we. We genoten lustig van typisch Poolse lekkernijen, warmte en gezelligheid.
Wanneer het tijd werd om in alle vrijheid de stad te verkennen, ging een deel van de groep 'chillen' in een lokale waterpijpkelder. We genoten van Ellis en Alyssia's
magnifieke buikdanskunsten en kropen daarna vroeg (als in: niet te laat) onder de lakens. Er stonden nog zware maar leuke dagen voor de deur.
Dag 2
Na een verkwikkende nachtrust (voor de meesten), genoten we van een uitgebreid vers ontbijtbuffet. Aan de balie stond een vrouw geïnteresseerd naar ons te kijken.
Deze sympathieke Poolse was onze gids voor die dag. Ze leidde ons langs de belangrijkste en mooiste straten, gebouwen, beelden, monumenten, kastelen,… van het historische
centrum. En bleef bij ons ondanks de plaatselijke sneeuwstorm en de lokale dorpsgekken die ons af en toe kwamen lastigvallen.
Na deze koude maar interessante voormiddag, genoten we van een heerlijke lunch in een typische milkbar (of sommigen in de plaatselijke McDonalds, KFC,…). Hierna hadden
onze magnifieke medereizigers de keuze die namiddag vrij rond te lopen, of mee te gaan naar de joodse wijk. Het grootste deel koos voor de joodse wijk, Kazimierz (waar
Schindler's List werd opgenomen), maar spijtig genoeg was alles gesloten. Ondanks deze tegenslag, genoten we nog even van de typische joodse straatjes om dan gezellig
in een keldertje iets te gaan drinken.
's Avonds genoot iedereen van een lekkere maaltijd naar keuze, en van een gezellig avond in de typische cafeetjes of door spelletjes te spelen in het hostel.
Dag 3
Na een korte nacht, stond iedereen verdwaasd en met een dubbel gevoel in de hostels receptie/ontbijtruimte. Dag 3 werd een zware dag, het bezoek aan Auschwitz en
Birkenau stond op het programma. Op de hoek van de straat stonden twee busjes van het hostel op ons te wachten, om ons veilig naar Auschwitz te brengen. We kregen
allemaal een ontvanger en een koptelefoon en werden professioneel rondgeleid door een gids. Na deze confronterende, maar interessante rondleiding, aten we samen
in de plaatselijke kantine om even te bekomen. De gids ging hierna samen met ons richting Birkenau, waar hij ons nog een korte rondleiding gaf.
Uitgeteld stapten we terug in de busjes richting hostel. Waar iedereen weer vrij was zijn/haar avond in te delen naar believen.
Dag 4
Na een iets langere nachtrust, klommen Alyssia en Kirsten alvast de berg op richting de Wawel burcht, om de ticketjes en gidsen te regelen voor de groep. De groep kwam,
iets later dan verwacht, ook toe, en we konden aan een rondleiding in het kasteel beginnen. Bij het binnengaan moesten we onze schoenen met een rare borstel afkuisen
en blauwe zwembadschoenovertrekdingetjes over onze schoenen trekken. De rondleiding was voor sommigen interessant, voor sommigen iets minder, maar de gidsen deden
alvast hun best.
We gingen samen op de kosten van Lingua Poolse specialiteiten eten, en daarna was iedereen weer vrij zijn/haar namiddag en avond in te delen naar believen.
Dag 5
Om 6u 's morgens moest iedereen klaarstaan om terug naar huis te vertrekken. De busjes naar het vliegtuig stonden voor de deur te wachten. Na een twee uur durende rit
konden we weer inchecken, na een paar probleempjes met Bart (Van de Perck nvdr.) die zijn ticketje per ongeluk had weggegooid, konden we eindelijk op de bus stappen,
die ons twee meter verder voor het vliegtuig liet afstappen. Na een gezellige vlucht, waren we spijtig genoeg weer in België. En kon iedereen weer verder met zijn/haar
leventje, vol nostalgische gedachten over de geweldige Krakowreis!
Het was leuk jullie erbij te hebben.
Kirsten